Αντιμετώπιση προβλημάτων κατά την εφαρμογή της Σ.Φ.Π.Κ.

Τεύχος 36

Μαρκή Ελένη
ΤΕ Νοσηλεύτρια, Υπεύθυνος Σ.Φ.Π.Κ. ΓΝΑ «ΛΑΪΚΟ»

Κεραμιανάκη Όλγα
ΤΕ Νοσηλεύτρια, Προϊσταμένη Σ.Φ.Π.Κ. ΓΝΑ «ΛΑΪΚΟ»

Η Περιτοναϊκή Κάθαρση γίνεται με την εισαγωγή 1-2 λίτρων πυκνών σακχαρούχων - αλατούχων διαλυμάτων στην περιτοναϊκή κοιλότητα, που αντικαθίστανται κάθε 4-6 ώρες από φρέσκο διάλυμα. Με τον τρόπο αυτό δημιουργείται διαφορά πυκνότητας εκατέρωθεν της περιτοναϊκής μεμβράνης αναγκάζοντας το νερό, το νάτριο, το κάλιο, την ουρία και άλλες τοξικές ουσίες να περνούν από το αίμα στην περιτοναϊκή κοιλότητα και να αποβάλλονται κατά την αλλαγή του παλιού με το φρέσκο διάλυμα. Για την επίτευξη της περιτοναϊκής κάθαρσης γίνεται χειρουργική εμφύτευση ειδικού καθετήρα στην περιτοναϊκή κοιλότητα που στερεώνεται και ράβεται μέσα σε μια σήραγγα (tunnel) στα τοιχώματα της κοιλιάς. Όταν επουλωθεί το τραύμα το τοίχωμα έχει κλείσει αεροστεγώς και η μόνη επικοινωνία γίνεται μέσω του καθετήρα.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Αντιμετώπιση της νεφρικής ανεπάρκειας τελικού σταδίου των διαβητικών ασθενών με αιμοκάθαρση και συνεχή φορητή περιτοναϊκή κάθαρση.

Τεύχος 6

Π.Σ. Πασαδάκης
Επίκουρος Καθηγητής

Β.Α. Βαργεμέζης
Καθηγητής, Διευθυντής, Πανεπιστημιακή Νεφρολογική Κλινική, Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, Αλεξανδρούπολη

Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί την ταχύτερα αυξανόμενη αιτία νεφρικής ανεπάρκειας τελικού σταδίου, ενώ αναλογικά ο αριθμός των διαβητικών ασθενών που απαιτούν θεραπεία υποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας βρίσκεται παγκοσμίως στην πρώτη θέση μεταξύ των ασθενών με χρόνια νεφρική ανεπάρκεια (ΧΝΑ) άλλης αιτιολογίας. Στις ΗΠΑ, το ποσοστό των νέων ασθενών που αρχίσουν θεραπεία υποκατάστασης λόγω διαβητικής νεφροπάθειας αυξήθηκε την περίοδο 1984-1997 από 27% σε 44,4%. Τριάντα χρόνια πριν, η υποκατάσταση της νεφρικής λειτουργίας παρείχε περιορισμένα οφέλη για τους περισσότερους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου οφειλόμενης στη διαβητική νεφροπάθεια. Στο διάστημα όμως που πέρασε, η επιβίωση των διαβητικών ασθενών σε αιμοκάθαρση (ΑΚ), συνεχή φορητή περιτοναϊκή κάθαρση (ΣΦΠΚ) ή με νεφρική μεταμόσχευση έχει βελτιωθεί θεαματικά. Ιδιαίτερα την τελευταία δεκαετία επιτεύχθηκε προοδευτική μείωση του ρυθμού θανάτων των διαβητικών ασθενών σε θεραπεία εξωνεφρικής κάθαρσης. Στις ΗΠΑ, τη δεκαετία 1986-1996 η θνητότητα για το πρώτο έτος μειώθηκε από 40,4 σε 23,2 για κάθε 100 χρόνια ασθενών. Παρόμοια μείωση παρατηρήθηκε και στο διαβητικό πληθυσμό στο Toronto του Καναδά. Στην προοδευτική αυτή μείωση του ρυθμού θνητότητας συνέβαλαν ουσιαστικά η αντιμετώπιση της στεφανιαίας νόσου και η ανάπτυξη της ιατρικής εντατικής φροντίδας, οι τεχνολογικές βελτιώσεις και η πρώιμη ένταξη των διαβητικών ασθενών σε θεραπεία υποκατάστασης.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Αυτοματοποιημένη περιτοναϊκή κάθαρση

Τεύχος 2

Ειρήνη Σαββιδακη
Νεφρολόγος- Επιμελητής Β', Νεφρολογικού κέντρου Π.Π.Γ.Ν Πατρών

Η περιτοναϊκή κάθαρση (ΠΚ) αποτελεί μια κλασσική μέθοδο υποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας σε ασθενείς με τελικού σταδίου νεφρική ανεπάρκεια. Η αρχή της μεθόδου βασίζεται στις φυσικές ιδιότητες της περιτοναϊκής μεμβράνης να λειτουργεί ως «ημιδιαπερατή μεμβράνη», με αποτέλεσμα τη ρύθμιση του ισοζυγίου ύδατος, ηλεκτρολυτών και οξεοβασικής ισορροπίας του οργανισμού καθώς και της συγκέντρωσης στο πλάσμα των διαφόρων τοξικών προϊόντων του μεταβολισμού. Με στόχο τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, της αυτονομίας αλλά και της επάρκειας της περιτοναϊκής κάθαρσης αναπτύχθηκε η αυτοματοποιημένη περιτοναϊκή κάθαρση (ΑΠΚ). Η μέθοδος αυτή στηρίζεται στις βασικές αρχές της συνεχούς φορητής περιτοναϊκής κάθαρσης (ΣΦΠΚ) αλλά επιτελείται με τη βοήθεια ενός μηχανήματος. Η ΑΠΚ έχει ραγδαία ανάπτυξη τα τελευταία χρόνια, περισσότερο από κάθε άλλη μέθοδο υποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Αυτοματοποιημένη περιτοναϊκή κάθαρση: Μέθοδος νεφρικής υποκατάστασης, προσαρμοσμένη στους ρυθμούς ενός σύγχρονου τρόπου ζωής!

Τεύχος 4

Α. Χαρδαλιάς
Μονάδα Περιτοναϊκής Κάθαρσης, Νεφρολογικό Κέντρο Περιφερειακού Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών

H κλινική εφαρμογή της νεφρικής υποκατάστασης φαινόταν σχεδόν ανέφικτη έως τις αρχές του αιώνα μας, οπότε άρχισαν να διαφαίνονται τα πρώτα σχετικά στοιχεία πειραματικών ερευνών και παρατηρήσεων. Το 1922 ο Putman χαρακτήρισε το περιτόναιο σαν «μεμβράνη διύλισης», ενώ έως το 1930 εφαρμόστηκε σε 13 συνολικά νεφροπαθείς περιτοναϊκή κάθαρση, που βασιζόταν στη συνεχή ροή διαλύματος στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Η αιμοκάθαρση, μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, με την επιτυχή εφαρμογή του μηχανήματος του Kolff, παρεκτόπισε την περιτοναϊκή κάθαρση, έως ότου το 1978 με το μοντέλο του Popovich δόθηκε νέα πνοή στη μέθοδο. Το μοντέλο αυτό ανέπτυξε και τελειοποίησε κλινικά ο Δ. Ωραιόπουλος. Σύντομα η απήχηση ήταν μεγάλη και η νέα αυτή μορφή υποκατάστασης της νεφρικής λειτουργίας πήρε την πρώτη θέση στο ρυθμό ανάπτυξης των τριών μεθόδων (περιτοναϊκή – αιμοκάθαρση – μεταμόσχευση)

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Ενδοπεριτοναϊκή χορήγηση φαρμάκων στην περιτοναϊκή κάθαρση

Τεύχος 3

Μαγδαληνή Κωστενίδου
Νοσηλεύτρια Παθολογίας - Νεφρολογίας Προϊσταμένη Μονάδας ΠΚ, ΝΓΝ Μελισσίων "Αμαλία Φλέμιγκ"

Στους ήδη γνωστούς τρόπους χορήγησης των φαρμάκων μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται η χορήγηση από το στόμα, η ενδομυϊκή, η ενδοφλέβια και η υποδόρια χορήγηση, προστέθηκε και η ενδοπεριτοναϊκή (ΕΠ) για τους νεφροπαθείς που αντιμετωπίζονται με Περιτοναϊκή Κάθαρση. Η ΕΠ χορήγηση φαρμάκων ήταν γνωστή από πολλά χρόνια, αλλά είχε εφαρμοστεί σε περιορισμένες ή ειδικές περιπτώσεις, όπως για παράδειγμα στην αντιμετώπιση ασθενών με παραμελημένη περιτονίτιδα από ρήξη κοίλου οργάνου.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Η εφαρμογή της περιτοναϊκής κάθαρσης στην οξεία νεφρική ανεπάρκεια

Τεύχος 6

Όπως όλες οι μέθοδοι υποκατάστασης νεφρικής λειτουργίας, η περιτοναϊκή κάθαρση χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σ' ασθενείς με ΟΝΑ. Έκτοτε παρέμεινε σαν θεραπεία εκλογής της ΟΝΑ νεογνών και παιδιών, αλλά στους πληθυσμούς των ενηλίκων (στις περισσότερες προηγμένες χώρες) περιορίστηκε στην αντιμετώπιση της ΧΝΑ. Παρ' όλα αυτά σε μερικές χώρες (Ιαπωνία) εξακολούθησε να παραμένει η θεραπεία εκλογής για την Οξεία Νεφρική Ανεπάρκεια.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Η καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνητότητα στην περιτοναϊκή κάθαρση

Τεύχος 27

Ηλ. Β. Μπαλάσκας
Λέκτορας, Ιατρικό Τμήμα, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο, Παθολογική Κλινική, Περιφερειακό Γενικό Νοσοκομείο «ΑΧΕΠΑ», Θεσσαλονίκη

Οι ασθενείς με τελικό στάδιο χρόνιας νεφρικής νόσου (ΧΝΝ-ΤΣ) παρουσιάζουν πολύ υψηλή θνητότητα, η οποία αυξάνει κατά 5-500 φορές, ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς. Η καρδιαγγειακή (ΚΑ) νόσος είναι ο κύριος ένοχος της υψηλής νοσηρότητας και θνητότητας των ασθενών αυτών. Η ουραιμία αυτή κάθε αυτή αποτελεί παράγοντα κινδύνου πέραν των κλασικών παραγόντων, όπως η υπέρταση (ΑΥ), ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ), η δυσλιπιδαιμία και το κάπνισμα. Η ΧΝΝ αυξάνει τον κίνδυνο ΚΑ προβλημάτων μέσω της αναιμίας, των εναποθέσεων Ca2+-φωσφόρου και της υπερογκαιμίας. Όμως, υπάρχουν και άλλοι παράγοντες κινδύνου, που ίσως συμμετέχουν στην αύξηση της ΚΑ νοσηρότητας και θνητότητας των ασθενών αυτών, όπως η υπερομοκυστεϊναιμία, η φλεγμονή και το οξειδωτικό stress. Πολλοί ασθενείς με ΧΝΝ αρχίζουν κάποια προληπτική θεραπεία με την έναρξη της κάθαρσης, όταν οι ΚΑ βλάβες βρίσκονται ήδη σε προχωρημένο στάδιο.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Ικοδεξτρίνη και περιτοναϊκή κάθαρση: Πλεονεκτήματα και νέες εφαρμογές

Τεύχος 37

Περικλής Δουζδαμπάνης
Νεφρολόγος, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Πατρών, Μονάδα Χρόνιας Αιμοκάθαρσης Κυανός Σταυρός Πατρών

Τα περιτοναϊκά διαλύματα ικοδεξτρίνης, έχουν χρησιμοποιηθεί με επιτυχία από τους νεφρολόγους εδώ και δύο δεκαετίες. Η ικοδεξτρίνη είναι μία εναλλακτική ωσμωτικώς δρώσα ουσία. Αποτελεί ένα πολύπλοκο μείγμα υδατοδιαλυτών πολυμερών της γλυκόζης και έχει παρόμοια βιοχημική δομή με το γλυκογόνο. Τα περιτοναϊκά διαλύματα ικοδεξτρίνης παράγουν υπερδιήθημα μέσω κολλοειδο-ωσμωατικής πίεσης. Η απορρόφηση της ικοδεξτρίνης από την περιτοναϊκή κοιλότητα είναι περιορισμένη και επιτυγχάνεται μόνο μέσω επαγωγής από τα λεμφικά αγγεία του περιτοναίου. Έτσι, η οσμωτική κλίση παραμένει σχετικά σταθερή και με αυτό τον τρόπο παράγεται υπερδιήθημα καθ’όλη της διάρκεια της μακράς αλλαγής.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο