Είστε εδώ:ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Dialysis Living/Τεύχος 31/dialysis living

Απόρριψη νεφρικού μοσχεύματος

Τεύχος 8

Γ. Βέργουλας
Νεφρολόγος- Αναπληρωτής, Διευθυντής Χειρουργικής Κλινικής Μεταμοσχεύσεων, Π.Γ.Ν. Θεσσαλονίκης «Ιπποκράτειο»

Απόρριψη του μοσχεύματος μπορεί να θεωρηθεί μια σειρά ανοσολογικών γεγονότων κατά την οποία το μόσχευμα αναγνωρίζεται ως ξένο με αποτέλεσμα έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας και δομική βλάβη του νεφρού. Παραδοσιακά, οι ερευνητές που μελετούν την απόρριψη εστιάζονται στην αναγνώριση των αλλοαντιγόνων του μοσχεύματος.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Μεταμόσχευση νεφρού: Ξεπερνώντας παραδοσιακούς ανοσολογικούς φραγμούς

Τεύχος 31

Ι.Ν. Μπολέτης
Νεφρολόγος, Δ/ντής Νεφρολογικού Τμήματος και Μεταμοσχευτικού Κέντρου, Π.Γ.Ν. Αθηνών «Λαϊκό»

Μ. Δαρεμά
Νεφρολόγος, Επιμελήτρια Β’, Νεφρολογική κλινική, Π.Γ.Ν. Αθηνών «Λαϊκό»

Η νεφρική μεταμόσχευση αποτελεί τη θεραπεία εκλογής για τη χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Η χρήση νεότερων ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων, η βελτίωση στις χειρουργικές τεχνικές καθώς και η εξέλιξη στις ανοσολογικές δοκιμασίες έχουν βελτιώσει την ποιότητα ζωής των ασθενών καθώς και την επιβίωση ασθενών και μοσχευμάτων. Μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα η ιατρική κοινότητα στο χώρο της μεταμόσχευσης είναι οι υπερευαισθητοποιημένοι υποψήφιοι για μεταμόσχευση ασθενείς, οι οποίοι τείνουν να αυξάνονται και να «αθροίζονται» στη λίστα αναμονής λόγω της πολύ μικρής πιθανότητας ανεύρεσης ενός συμβατού οργάνου. Επιπρόσθετα, όταν μεταμοσχευθούν εμφανίζουν περισσότερα επεισόδια οξείας απόρριψης, ενώ έχουν μειωμένη επιβίωση μοσχευμάτων συγκριτικά με μη ευαισθητοποιημένους ασθενείς.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Μηχανισμοί απόρριψης νεφρικού μοσχεύματος. Ο ρόλος της φυσικής ανοσίας.

Τεύχος 34

Αικατερίνη Ταράση
Βιοπαθολόγος, Διευθύντρια Τμήματος Ανοσολογίας-Ιστοσυμβατότητας,Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ», Αθήνα

Παρά την τεράστια πρόοδο στους τομείς της χειρουργικής τεχνικής και της συντήρησης των μοσχευμάτων μέχρι τη στιγμή της τοποθέτησής τους στο λήπτη, ο κύριος περιορισμός για την επιτυχή έκβαση μιας μεταμόσχευσης νεφρού είναι η ανοσιακή απάντηση του λήπτη έναντι των κυττάρων/ιστών του δότη. Το ανοσιακό σύστημα, το οποίο έχει αναπτυχθεί με σκοπό να διακρίνει τα «ίδια» δηλ. τα δικά του από τα ξένα στοιχεία, στη περίπτωση των μεταμοσχεύσεων επιτελεί τη λειτουργία του, με το να αναγνωρίζει και να καταστρέφει τα ξένα κύτταρα του δότη. Η απόρριψη του μοσχεύματος ταξινομείται με βάση τη χρονική στιγμή της εκδήλωσής της μετά τη μεταμόσχευση σε υπεροξεία (σε λεπτά έως ώρες), οξεία (σε μέρες έως εβδομάδες), επιβραδυνόμενη οξεία (μετά τους 3 μήνες) και χρόνια (σε μήνες έως χρόνια). Μπορεί ακόμη να ταξινομηθεί με βάση τις παθοφυσιολογικές μεταβολές (διάμεση-κυτταρικού τύπου, αγγειακή, ενδοθηλίου - αντισωματοεξαρτώμενη), τη βαρύτητα (με βάση τη φλεγμονή και βλάβη των ιστών, όπως αυτή βαθμολογείται κατά Banff), την απάντηση στην θεραπεία (αντοχή ή μη στα γλυκοκορτικοειδή), την παρουσία ή απουσία νεφρικής δυσλειτουργίας (οξεία ή υποκλινική απόρριψη, αντίστοιχα) και τέλος τους ανοσολογικούς μηχανισμούς (φυσική ή επίκτητη ανοσοαπάντηση). Όπως απέδειξαν τα πρώτα πειράματα του A. Mitchinson στις αρχές της δεκαετίας του ‘50, οι ανοσοαπαντήσεις έναντι των αλλοαντιγόνων εμπλέκουν τόσο τη χυμική (αντισωματοεξαρτώμενη) όσο και την κυτταρική ανοσία.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο