Είστε εδώ:ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Dialysis Living/Τεύχος 32/dialysis living

Επείγουσα υπο- και υπερασβεστιαιμία

Τεύχος 36

Αδαμίδης Ν. Κωνσταντίνος
Νεφρολόγος, ΜΧΑ «Bionephros»

Το Ca2+ είναι ένα από τα αφθονότερα κατιόντα του οργανισμού και αποτελεί τον σημαντικότερο ρυθμιστή της νευρομυϊκής διεγερσιμότητας και της μυϊκής λειτουργίας. / Η τελική του συγκέντρωση στο εξωκυττάριο υγρό καθορίζεται από την διαιτητική του πρόσληψη, τη νεφρική του απέκκριση καθώς και από την απελευθέρωση ή την εναπόθεσή του στα οστά. / Στην παραπάνω ομοιόσταση του Ca2+, η παραθορμόνη και η βιταμίνη D διαδραματίζουν το σημαντικότερο ρόλο. / Η κλινική εικόνα της σοβαρής υπασβεστιαιμίας περιλαμβάνει κυρίως την αυξημένη νευρομυϊκή διεγερσιμότητα (τετανία) και καρδιακές αρρυθμίες. Οι εκδηλώσεις εξαρτώνται από τον βαθμό της υπασβεστιαιμίας, αλλά και από την ταχύτητα εγκατάστασης της διαταραχής. / Η αντιμετώπιση της επείγουσας υπασβεστιαιμίας συνίσταται στην άμεση ενδοφλέβια χορήγηση Ca2+ μέχρι την ύφεση της συμπτωματολογίας. Συχνά, είναι απαραίτητη η παράλληλη χορήγηση βιταμίνης D. Σε δεύτερο χρόνο πρέπει να αντιμετωπίζεται η υποκείμενη αιτία. / Η υπερασβεστιαιμία προκαλεί ελάττωση της νευρομυϊκής διεγερσιμότητας και αύξηση της ευαισθησίας στη δακτυλίτιδα. Η σοβαρότητα των εκδηλώσεων εξαρτάται από τον βαθμό αλλά και από την ταχύτητα εγκατάστασης της διαταραχής. / Ο ακρογωνιαίος λίθος στην θεραπεία της επείγουσας υπερασβεστιαιμίας είναι η άμεση επιθετική ενυδάτωση. Ακολουθεί η χορήγηση καλσιτονίνης και διφωσφονικών, τα οποία έχουν αθροιστική δράση.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Ορισμός – Αιτιολογία υπερασβεστιαιμίας

Τεύχος 32

Παντελεήμων Bακιάνης
Νεφρολόγος, Υπεύθυνος Μονάδας Χρόνιας Αιμοκάθαρσης Θεσσαλονίκης «Θεραπευτική»

Η διατήρηση του ασβεστίου αίματος σε σταθερά επίπεδα επιτυγχάνεται διαμέσου του εντέρου, των οστών και των νεφρών, των οποίων η λειτουργία ρυθμίζεται από τις ασβεστιοτροπικές ορμόνες παραθορμόνη, βιταμίνη D3 και καλσιτονίνη / Λιγότερο από 1% του ολικού ασβεστίου του αίματος βρίσκεται στον εξωκυττάριο χώρο / Η ένταση των συμπτωμάτων της υπερασβεστιαιμίας εξαρτάται από την ταχύτητα εμφάνισης και το ύψος της καθώς και την ηλικία (βαρύτερη στους ηλικιωμένους) / Υπερασβεστιαιμία μπορεί να συμβεί εξαιτίας: α) μεγαλύτερης απορρόφησης ασβεστίου από τον γαστρεντερικό σωλήνα, β) απορρόφησης οστίτη ιστού σε μεγαλύτερο ποσοστό από το βαθμό ανακατασκευής, γ) μείωσης του ρυθμού της κατασκευής του οστίτη ιστού και δ) υπερβολικής έκκρισης PTH / Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός αποτελεί τη συχνότερη αιτία υπερασβεστιαιμίας στο γενικό πληθυσμό και καλύπτει το 30-50% των περιπτώσεων / Σε θυρεοτοξίκωση τόσο η θυροξίνη, όσο και η τριϊωδοθυρονίνη αυξάνουν την οστική απορρόφηση (διεγείρουν τους οστεοκλάστες) και οδηγούν σε υπερασβεστιαιμία και υπερασβεστιουρία / Σε δηλητηρίαση με βιταμίνη Α η υπερασβεστιαιμία οφείλεται στην αυξημένη απορρόφηση των οστών, αφού αυτή αυξάνει την οστεοκλαστική δραστηριότητα και η δράση της είναι συνεργική με αυτή της βιταμίνης D3 / Η αιτία της υπερασβεστιαιμίας της σαρκοείδωσης και της φυματίωσης είναι η αυξημένη παραγωγή της 1,25(OΗ)2D3, όχι στους νεφρούς, αλλά στα μακροφάγα των κοκκιωμάτων τους στους πνεύμονες ή στους λεμφαδένες

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο