Είστε εδώ:ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Dialysis Living/Τεύχος 39/dialysis living

Βάζοντας ασφάλεια στις κεντρικές ενδοφλέβιες γραμμές

Τεύχος 39

Καστρινάκη Κατερίνα
T.E. Νοσηλεύτρια, Διευθύντρια Εκπαίδευσης & Τεχνικής Υποστήριξης Τομέα Υγείας 3Μ Ελλάς ΜΕΠΕ

Ο Οργανισμός Ελέγχου Ασθενειών & Επιδημιολογίας (CDC) αναφέρει ότι οι Λοιμώξεις από τους Κεντρικούς Ενδοφλέβιους Καθετήρες (ΚΕΚ) είναι το τέταρτο πιο συχνό είδος λοίμωξης εκ των Νοσοκομειακών Λοιμώξεων. Η απειλή είναι ιδιαιτέρως έντονη για τους ασθενείς που τους τοποθετούν ΚΕΚ στη Μονάδα Εντατικής Παρακολούθησης (ΜΕΘ). Οι ανωτέρω λοιμώξεις συνιστούν ένα σημαντικό κίνδυνο για την ζωή των ασθενών, δεδομένου ότι το αναλογούν ποσοστό θνησιμότητας γι’ αυτό το είδος της λοίμωξης είναι 12%-25%. Επίσης, το οικονομικό κόστος για κάθε λοίμωξη από ΚΕΚ, σύμφωνα με το CDC, υπολογίζεται σε $25,000 έως $45,000 ανά περίπτωση για θεραπεία, με το μεγαλύτερο κόστος να υπολογίζεται για ασθενή στη ΜΕΘ.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Διαταραχές οξεοβασικής ισορροπίας κατά την ενδοφλέβια χορήγηση διαλυμάτων. Χορήγηση διττανθρακικών. Πότε και σε ποια ποσότητα;

Τεύχος 37

Στυλιανού Κωνσταντίνος
Νεφρολόγος, Επιμελητής Α΄, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ηρακλείου

Η χορήγηση μεγάλων όγκων φυσιολογικού ορού συνοδεύεται από την εμφάνιση υπερχλωραιμικής μεταβολικής οξέωσης εξαιτίας αυξημένης περιεκτικότητας του φυσιολογικού ορού σε CI- / Νεότερα κρυσταλλοειδή ή κολλοειδή διαλύματα έχουν αντικαταστήσει μέρος του CI- με οργανικά ανιόντα, ώστε να μειωθεί η περιεκτικότητα σε CI- (ισοζυγισμένα διαλύματα) / Η χορήγηση μεγάλων όγκων δεξτρόζης 5% θα προκαλέσει υπερχλωραιμική οξέωση παρά την απόλυτη μείωση της συγκέντρωσης του CI- στο πλάσμα, καθώς η απόλυτη μείωση του Na+ θα είναι μεγαλύτερη / Τα οργανικά ανιόντα που προστίθενται αποτελούν ισοδύναμα διττανθρακικών καθώς μεταβολίζονται από τους ιστούς σε διττανθρακικά, με αποτέλεσμα να μη διαταράσσεται σημαντικά η οξεοβασική ισορροπία / Η κατανόηση των οξεοβασικών μεταβολών που προκαλούν τα ενδοφλέβια διαλύματα καθίσταται ευκολότερη με τη μέτρηση της δραστικής διαφοράς ισχυρών ιόντων (SID) που εμπεριέχουν, με βάση τη θεωρία του Stewart / Η θεραπεία της μεταβολικής οξέωσης με διττανθρακικά έχει σχετιστεί με αυξημένη θνητότητα, τόσο σε ανθρώπους, όσο και σε πειραματόζωα / Στη διαβητική κετοξέωση δεν απαιτείται σχεδόν ποτέ η χορήγηση διττανθρακικών παρά μόνο σε περιπτώσεις σοβαρής χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας, όπου η οξέωση μπορεί να γίνει απειλητική / Η θεραπεία με διττανθρακικά ενδείκνυται όταν το αρτηριακό pH πέσει κάτω από 7 αλλά ο κανόνας αυτός δεν είναι απόλυτος και πρέπει να εξατομικεύεται / Για τη χορήγηση της σωστής ποσότητας διττανθρακικών θα πρέπει να υπολογίζεται ο όγκος κατανομής τους, ο οποίος αυξάνεται πολύ στη βαριά οξυαιμία, ενώ αντίθετα ελαττώνεται ελάχιστα στην αλκαλαιμία / Η κύρια φροντίδα μας πρέπει να είναι η διόρθωση της υποκείμενης αιτίας της οξέωσης, διαφορετικά οποιαδήποτε διόρθωσή της με διττανθρακικά είναι μάταιη και ενίοτε επιβλαβής

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο