Είστε εδώ:ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Dialysis Living/Τεύχος 39/dialysis living

Ελαχιστοποίηση των κορτικοστεροειδών

Τεύχος 29

Παντελίτσα Καλλιακμάνη
Νεφρολόγος, Επιμελήτρια Α’, Νεφρολογικό Κέντρο, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών

Τα κορτικοειδή είναι αποτελεσματικά στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση της απόρριψης του νεφρικού μοσχεύματος, όμως οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με αυτά είναι αρκετές. Ο στόχος της εφαρμογής πρωτοκόλλων με μειωμένη χορήγηση κορτικοειδών είναι η εξάλειψη ή η ελαχιστοποίηση των ανεπιθύμητων ενεργειών που σχετίζονται με τη λήψη τους, χωρίς ταυτόχρονα να αυξάνεται το ποσοστό οξείας απόρριψης ή απώλειας του νεφρικού μοσχεύματος. Σημαντικός αριθμός πρωτοκόλλων που δεν περιελάμβανε χορήγηση κορτικοειδών εμφανίστηκε για πρώτη φορά το 2000, όταν 5% των ασθενών πήραν εξιτήριο μετά από μεταμόσχευση νεφρού χωρίς κορτικοειδή. Στη συνέχεια υπήρξε σταδιακή αύξηση των ασθενών στους οποίους χορηγήθηκαν ανοσοκατασταλτικά σχήματα χωρίς κορτικοειδή. Πρωτόκολλα χωρίς κορτικοειδή χρησιμοποιούνται συχνότερα σε λήπτες από ζώντα δότη και γενικότερα σε λήπτες χαμηλού ανοσολογικού κινδύνου. Η απόσυρση των κορτικοειδών σε ≥3 μήνες μετά τη μεταμόσχευση έχει συσχετιστεί με αυξημένη επίπτωση οξείας απόρριψης και απώλειας του μοσχεύματος, ενώ δεν διαπιστώνεται το ίδιο σε πρόσφατες μελέτες ταχείας διακοπής των Cs (PDP) (σε ≤ 7 ημέρες μετά τη μεταμόσχευση). Η χορήγηση θεραπείας επαγωγής σε τέτοια πρωτόκολλα φαίνεται να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο. Πλέον είναι διαθέσιμα αποτελέσματα από τυχαιοποιημένες ή μη μελέτες με χρόνο παρακολούθησης 5-7 έτη που δείχνουν ικανοποιητική επιβίωση και λειτουργία των μοσχευμάτων. Οι περισσότερες μελέτες έχουν γίνει σε χαμηλού ανοσολογικού κινδύνου ασθενείς, αλλά υπάρχουν και αναφορές με επιτυχή RDP σε παιδιά, έγχρωμους λήπτες, υπερευαισθητοποιημένους λήπτες ή λήπτες με πιθανότητα υποτροπής της βασικής νόσου.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Κορτικοανθεκτικό νεφρωσικό σύνδρομο στα παιδιά

Τεύχος 39

Κωνσταντίνος Δ. Κολλιός
Επίκουρος καθηγητής Παιδιατρικής - Παιδιατρικής Νεφρολογίας, Γ ́ Παιδιατρική Κλινική Α.Π.Θ., «ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ» Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης

Στα παιδιά το νεφρωσικό σύνδρομο είναι ιδιοπαθές στο 90% των περιπτώσεων και διακρίνεται σε τρεις ιστολογικούς τύπους: την νόσο των ελαχίστων αλλοιώσεων, την μεσαγγειακή υπερπλασία και την Εστιακή και τμηματική σπειραματοσκλήρυνση. Από τους τρεις τύπους, η Νόσος των ελαχίστων αλλοιώσεων αποτελεί την μορφή που απαντά στα κορτικοειδή σχεδόν στο σύνολο των περιπτώσεων (95%), ενώ οι άλλες δυο μορφές η απάντηση στα κορτικοειδή είναι < 50% (Πίνακας 1). Ειδικότερα, στα παιδιά, η Εστιακή και τμηματική σπειραματοσκλήρυνση, αν και είναι σπάνια σε σχέση με την νόσο των ελαχίστων αλλοιώσεων, αποτελεί την κύρια αιτία του κορτικοανθεκτικού νεφρωσικού συνδρόμου, την πιο συχνή προϊούσα σπειραματική νόσο καθώς και την δεύτερη αιτία νεφρικής ανεπάρκειας τελικού σταδίου μετά τις συγγενείς ανωμαλίες.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο