Τεύχος 44

44 cover

> Χορήγηση σιδήρου στη χρόνια νεφρική νόσο
> Σπάνιες δηλητηριάσεις και οξεοβασικές διαταραχές
> Αξιολόγηση της κατάστασης ενυδάτωσης, θρέψης και εκτίμησης της γωνίας φάσης (phase angle-PA) με τη χρήση βιοεμπέδησης πολλαπλών συχνοτήτων σε ασθενείς με ΧΝΝ
> Στρατηγικές διαχείρισης αγχογόνων καταστάσεων


Για να ανοίξετε τα αρχεία θα χρειαστεί να εγκαταστήσετε το πρόγραμμα Adobe Reader, (μπορείτε να το κατεβάσετε απο εδώ, αν δεν το έχετε ήδη εγκατεστημένο στον υπολογιστή σας). Για καλύτερη προβολή των αρχείων στον Adobe Reader, παρακαλώ επιλέξτε το Μενού View (Προβολή) > Page Display (Προβολή σελίδας) > Two-up (Ανά δύο).


Χορήγηση σιδήρου στη χρόνια νεφρική νόσο

Τεύχος 44

Δρ Νικολοπούλου Νικολέττα
Νεφρολόγος, Διευθύντρια ΜΤΝ ΜΗΤΕΡΑ

Ευσταθία Τζιβίσκου
Νεφρολόγος, ΜΤΝ ΜΗΤΕΡΑ

Σταματία Τζέμου
Νεφρολόγος, ΜΤΝ ΜΗΤΕΡΑ

Η νεφρική αναιμία αποτελεί σημαντική και συχνή επιπλοκή στους ασθενείς με νεφρική νόσο και ιδιαίτερα στους αιμοκαθαιρόμενους. Ο επιπολασμός της αναιμίας (η οποία ορίζεται ως Hb12g/dl στους άνδρες και 70% στο στάδιο 5 (έναρξη αιμοκάθαρσης). Ασθενείς με νεφρική νόσο και αναιμία, έχουν 1.7 μεγαλύτερο κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών συμβαμάτων. Οι κυριότερες ?ιτίες της νεφρικής αναιμίας είναι η ανεπαρκής παραγωγή ερυθροποιητίνης και η έλλειψη σιδήρου (σιδηροπενία) που αποτελεί και το βασικότερο αίτιο μη ανταπόκρισης (αντίστασης) στην ερυθροποιητίνη.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Σπάνιες δηλητηριάσεις και οξεοβασικές διαταραχές

Τεύχος 44

Φράγκου Ελένη
Νεφρολόγος, Ίδρυμα Ιατροβιολογικών Ερευνών Ακαδημίας Αθηνών

Κύρια σημεία / Η τοξικότητα από μεθανόλη και αιθυλενογλυκόλη προκαλεί μεταβολική οξέωση με αυξημένο χάσμα ανιόντων / Η ακεταμινοφαίνη (παρακεταμόλη) προκαλεί πυρογλουταμική οξέωση / Η δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα προκαλεί μεταβολική οξέωση με αυξημένο χάσμα ανιόντων / Η αμφοτερικίνη Β προκαλεί νεφροσωληναριακή οξέωση τύπου Ι / Η τοξικότητα από σαλικυλικά προκαλεί μικτή μεταβολική οξέωση με αυξημένο χάσμα ανιόντων και αναπνευστική αλκάλωση /

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Αξιολόγηση της κατάστασης ενυδάτωσης, θρέψης και εκτίμηση της γωνίας φάσης (phase angle-pa) με τη χρήση βιοεμπέδησης πολλαπλών συχνοτήτων (ΒΙΑ) σε ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ)

Τεύχος 44

Γριβέας Ιωάννης
Νεφρολόγος, ΜD, PhD, Νεφρολογικό τμήμα 417 ΝΙΜΤΣ, Μ.Χ.Α. «Νεφροιατρική», Ιδ. Νεφρολογικό ιατρείο «Athens-nephrology»

H σύσταση του ανθρωπίνου σώματος θεωρείται χρήσιμο διαγνωστικό εργαλείο σε πολλές ιατρικές ειδικότητες. Η αναγνώριση αλλαγών στη θρέψη και την ενυδάτωση ασθενών είναι χρήσιμη στη νεφρολογία και ιδιαίτερα στη χρόνια νεφρική νόσο, όπου η υποθρεψία και η υπερυδάτωση είναι καταστάσεις που επηρεάζουν την πρόγνωση των ασθενών αυτών. Παράλληλα, η χρήση «παραδοσιακών» διαγνωστικών δοκιμασιών βασισμένες στην κλινική εξέταση και στις βιοχημικές εξετάσεις οδηγεί πολλές φορές σε ανακριβή αποτελέσματα. Υπάρχουν πολλές μέθοδοι σήμερα για τον υπολογισμό της σύστασης του σώματος: η ισοτοπική εκτίμηση, η ανθρωπομετρία, η εκτίμηση πυκνότητας του σώματος, η μέτρηση οστικής πυκνότητας (DEXA), η χρήση μαγνητικής ή αξονικής τομογραφίας και η βιοεμπέδηση (bioimpedance, BIA).

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Στρατηγικές διαχείρισης αγχογόνων καταστάσεων

Τεύχος 44

Μωϋσιάδου Ευαγγελία
Νοσηλεύτρια Π.Ε. Msc, Phd, Προϊσταμένη Μονάδας Τεχνητού Νεφρού Αμαλία Φλέμιγκ

Μαντουλίδης Νικόλαος
Νοσηλευτής Μονάδας Τεχνητού Νεφρού Αμαλία Φλέμιγκ

Μπαλαουί Αλέξιος
Ειδικευόμενος Νεφρολόγος Ιατρός Μονάδας Τεχνητού Νεφρού Αμαλία Φλέμιγκ

Λουκάς Γεώργιος
Ειδικευόμενος Νεφρολόγος Ιατρός Μονάδας Τεχνητού Νεφρού Αμαλία Φλέμιγκ

Μιχαλόπουλος Αναστάσιος
Νεφρολόγος

Η ιστορική αναδρομή της μελέτης των στρατηγικών της αντιμετώπισης των στρεσογόνων καταστάσεων (coping) ανάγεται στη Φροϋδική θεώρηση της έννοιας των μηχανισμών άμυνας. Οι προσπάθειες του εγώ να ανταπεξέλθει ενάντια στα δυσάρεστα συναισθήματα και στις αρνητικές σκέψεις αναφέρονται ως άμυνα. Η στρατηγική αντιμετώπισης των καταστάσεων που επιφέρουν στρες στο άτομο αποτελεί τη συνειδητή του προσπάθεια για την επίλυση των προσωπικών και των διαπροσωπικών προβλημάτων, επιδιώκοντας να έχει τον έλεγχο, να ελαχιστοποιήσει το στρες και τις συγκρούσεις. Οι στρατηγικές διαχείρισης του άγχους που χρησιμοποιεί το άτομο, αναφέρονται στις προσπάθειες του, γνωστικές και σε επίπεδο συμπεριφοράς, να διευθετήσει τις εσωτερικές και εξωτερικές απαιτήσεις της αλληλεπίδρασης ατόμου- περιβάλλοντος που εκτιμώνται ότι θέτουν σε δοκιμασία ή ξεπερνούν τις δυνατότητες του.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο