Είστε εδώ:ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ Dialysis Living/Τεύχος 46/dialysis living

Αγγειακή επασβέστωση σε ασθενείς με Χρόνια Νεφρική Νόσο. Ένοχος ή αθώος θεατής;

Τεύχος 23

Κατσούδας Σ.
Επιμελητής Β’, Νεφρολογικό Τμήμα, Γ.Π.Π. Νοσοκομείο «Αττικόν»

Η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) συνοδεύεται από υψηλό κίνδυνο καρδιαγγειακού (ΚΑ) θανάτου. Η ανάλυση των παραδοσιακών παραγόντων ΚΑ κινδύνου δεν μπορεί να εξηγήσει την αυξημένη θνητότητα των αιμοκαθαιρομένων ασθενών. Ήδη από το 1970 είναι γνωστό ότι η επασβέστωση του έσω και μέσου χιτώνα των αγγείων αποτελεί μια συχνή και χαρακτηριστική εκδήλωση αγγειακής νόσου της τελικού σταδίου ΧΝΝ (ΧΝΝ-ΤΣ). Μέχρι πριν από λίγα χρόνια η αγγειακή επασβέστωση (ΑΕ) εθεωρείτο μια παθητική διαδικασία εναπόθεσης Ca2+ στα αγγεία, παρόμοια με αυτή που παρατηρείται σε άλλες παθολογικές και μη καταστάσεις όπως ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ) και η γήρανση. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον και πληθώρα δημοσιεύσεων που εξετάζουν το θέμα της ΑΕ. Μια έρευνα στο PubMed με τους όρους «calcificatiοn» και «kidney / renal» παρουσιάζει 11 δημοσιεύσεις το 1995 και 115 το 2005. Το πρόσφατο αυτό αυξημένο ενδιαφέρον για ένα τόσο παλιό θέμα οφείλεται σε πολλούς λόγους.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Ασβέστιο, Βιταμίνη D & Οστεοπόρωση

Τεύχος 46

Σονικιάν Μάκρω
Νεφρολόγος, Διευθύντρια ΓΠΝΑ «Σισμανόγλειο»

Η οστεοπόρωση (ΟΠ) είναι μεταβολικό νόσημα που χαρακτηρίζεται από οστική αραίωση, ελάττωση οστικής μάζας, μειωμένη οστική αντοχή και αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων. Το 25% των ασθενών άνω των 50 ετών με κάταγμα ισχίου θα αποβιώσουν μέσα στο πρώτο έτος μετά το κάταγμα. Η ΟΠ αποτελεί μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας αφού προκαλεί απώλεια κινητικότητας και ανεξαρτησίας, χρόνια κλινήρη κατάσταση, χρόνιο πόνο, αναπηρία, ψυχολογικά συμπτώματα / κατάθλιψη και οικονομικό κόστος που συγκρίνεται με αυτό της στεφανιαίας νόσου / Η  κορυφαία οστική μάζα επιτυγχάνεται έως την ηλικία των 30 ετών. Στη συνέχεια διατηρείται σταθερή και στους άνδρες και στις γυναίκες έως τη μέση ηλικία. Έκτοτε, στις γυναίκες παρατηρείται απώλεια οστικής μάζας που διαδραματίζεται σε δύο φάσεις. Η πρώτη είναι φάση επιταχυνόμενης οστικής απώλειας λόγω εμμηνόπαυσης και οιστρογονικής ανεπάρκειας και χαρακτηρίζεται από απώλεια κυρίως του δοκιδώδους οστού, οπότε εξηγούνται τα συχνότερα κατάγματα οστών πλούσιων σε σπογγώδη ουσία, όπως τα κατάγματα αντιβραχίου (Colles’). Για την αποφυγή υπερασβεστιαιμίας λόγω αύξησης της οστικής απορρόφησης, αυξάνεται αντισταθμιστικά η απέκκριση του ασβεστίου (Ca) στα ούρα και ελαττώνεται η εντερική του απορρόφηση, οπότε η παραθορμόνη (PTH) παραμένει σταθερή ή τείνει να μειωθεί ελαφρά / Η δεύτερη φάση μετά την ηλικία των 70 ετών είναι φάση βραδείας οστικής απώλειας που συνεχίζεται επ’ αόριστον. Στους άνδρες η οστική απώλεια γίνεταιμόνο σε μία φάση που μοιάζει με τη δεύτερη φάση βραδείας οστικής απώλειας των γυναικών.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Η ασβεστοποίηση των αγγείων

Τεύχος 12

Ν. Αφεντάκης
Νεφρολογικό Τμήμα, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών, “Γ. Γεννηματάς”

Η ασβεστοποίηση των αγγείων είναι γνωστή εδώ και 150 χρόνια, όταν παρατηρήθηκε για πρώτη φορά ότι οι σκληρυμένες αρτηρίες παρουσιάζουν οστεοποίηση και όχι απλά ασβεστοποίηση. Η ασβεστοποίηση των αγγείων γενικώς και εδικά των στεφανιαίων, εμφανίζεται σχεδόν σε όλο το γενικό πληθυσμό άνω των 65 ετών, είναι δε περισσότερο συχνή και βαρύτερη σε ασθενείς με τελικού σταδίου ΧΝΑ.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο