dialysis living

Τεύχος 23

Ψημμένου Ε.
Επιμελήτρια Β’, Νεφρολογικό Τμήμα, Γ.Ν. Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα»

Η καρδιαγγειακή (ΚΑ) νόσος μπορεί να προκαλέσει χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) ή να επιταχύνει την εξέλιξη προϋπάρχουσας. Ειδικότερα η καρδιακή ανεπάρκεια (HF) μπορεί να επιδεινώσει τη λειτουργία του νεφρού ενώ η αθηρωμάτωση μπορεί παράλληλα με τα στεφανιαία αγγεία να προσβάλλει τις νεφρικές αρτηρίες και τα ενδονεφρικά αγγεία. Επιπλέον, η ΧΝΝ και η ΚΑ νόσος έχουν κοινούς παράγοντες κινδύνου όπως η υπέρταση και ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ), οι οποίοι μπορεί να προκαλούν παράλληλη επιβάρυνση των νεφρών και της καρδιάς. Η ενεργοποίηση του συστήματος ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης (ΣΡΑΑ) και του συμπαθητικού νευρικού συστήματος (ΣΝΣ) σε ασθενείς με ΚΑ νόσο ενοχοποιείται για συστηματική αγγειακή νόσο περιλαμβανομένης και της νεφρικής. Ακόμη και ήπια έκπτωση νεφρικής λειτουργίας αποτελεί κακό προγνωστικό παράγοντα σε ασθενείς με HF ή έμφραγμα μυοκαρδίου (ΕΜ). Εν τούτοις, οι ασθενείς με ΧΝΝ, συνήθως, αποκλείονται από τις μελέτες παρέμβασης σε άτομα με ΚΑ νόσο και έχουν λιγότερες πιθανότητες να λάβουν θεραπεία.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 23

Ευαγ. Κουιδή
Καρδιολόγος, Επίκουρος Καθηγήτρια Αθλητιατρικής, ΤΕΦΑΑ, Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο,Θεσσαλονίκη

Στόχος της σύγχρονης θεραπευτικής αντιμετώπισης ασθενών με χρόνιες παθήσεις είναι όχι μόνο η μείωση της θνητότητας, αλλά και η βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. Ο στόχος αυτός είναι πιο επιτακτικός στην αντιμετώπιση ασθενών με χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ), όπου οι εφαρμογές μεθόδων εξωνεφρικής κάθαρσης έχουν παρατείνει την επιβίωση των ασθενών, αλλά δεν έχουν επιφέρει τις επιθυμητές βελτιώσεις στην ικανότητα για σωματική εργασία, στην ψυχολογική και κοινωνική κατάσταση και σε άλλες παραμέτρους που συνθέτουν την ποιότητα ζωής τους. Ένα από τα πλέον σημαντικά προβλήματα αποτελεί το γεγονός ότι οι ασθενείς με ΧΝΝ εμφανίζουν ιδιαίτερα μειωμένη φυσική επάρκεια, που τους περιορίζει δραστικά την ικανότητα για σωματική εργασία. Είναι χαρακτηριστική μάλιστα η θετική γραμμική συσχέτιση ανάμεσα στο ρυθμό σπειραματικής διήθησης (GFR) και στην ικανότητα ενός ατόμου για έργο, ιδιαίτερα αν δεν πάσχει από μεταβολικό σύνδρομο.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 23

Κατσούδας Σ.
Επιμελητής Β’, Νεφρολογικό Τμήμα, Γ.Π.Π. Νοσοκομείο «Αττικόν»

Η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) συνοδεύεται από υψηλό κίνδυνο καρδιαγγειακού (ΚΑ) θανάτου. Η ανάλυση των παραδοσιακών παραγόντων ΚΑ κινδύνου δεν μπορεί να εξηγήσει την αυξημένη θνητότητα των αιμοκαθαιρομένων ασθενών. Ήδη από το 1970 είναι γνωστό ότι η επασβέστωση του έσω και μέσου χιτώνα των αγγείων αποτελεί μια συχνή και χαρακτηριστική εκδήλωση αγγειακής νόσου της τελικού σταδίου ΧΝΝ (ΧΝΝ-ΤΣ). Μέχρι πριν από λίγα χρόνια η αγγειακή επασβέστωση (ΑΕ) εθεωρείτο μια παθητική διαδικασία εναπόθεσης Ca2+ στα αγγεία, παρόμοια με αυτή που παρατηρείται σε άλλες παθολογικές και μη καταστάσεις όπως ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ) και η γήρανση. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει έντονο επιστημονικό ενδιαφέρον και πληθώρα δημοσιεύσεων που εξετάζουν το θέμα της ΑΕ. Μια έρευνα στο PubMed με τους όρους «calcificatiοn» και «kidney / renal» παρουσιάζει 11 δημοσιεύσεις το 1995 και 115 το 2005. Το πρόσφατο αυτό αυξημένο ενδιαφέρον για ένα τόσο παλιό θέμα οφείλεται σε πολλούς λόγους.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 24

Mαρινάκης Θ.
Επιμελητής Α’, Αιματολογική κλινική, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Γ. Γεννηματάς»

Ξανθόπουλος Β.
Ιατρός, Αιματολογική κλινική, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Γ. Γεννηματάς»

Η αναιμία αποτελεί την πιο συχνή επιπλοκή της χρονίας νεφρικής νόσου (ΧΝ Ν). Το 1836 ο Bright πρώτος περιέγραψε τη σχέση μεταξύ αναιμίας και ΧΝΝ, ενώ αρκετά χρόνια αργότερα (1922) οι Brown και Roth κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αναιμία στη ΧΝΝ προκαλείται από τη μειωμένη παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων (RBC) από το μυελό των οστών. Το 1933, οι Parsons και Ekola-Strolberg διαπίστωσαν την ύπαρξη συσχέτισης μεταξύ των επιπέδων της αιμοσφαιρίνης (Hb) και της ουραιμίας και μάλιστα με την τιμή της κρεατινίνης (Cr).Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) χαρακτηρίζει ως αναιμία τη συγκέντρωση Hb <13g/dl για τους άνδρες και τις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες και 12 g/dL για τις υπόλοιπες γυναίκες, ενώ η Επιτροπή του National Kidney Foundation / Kidney Dialysis Outcomes Quality Initiative (KDOQI) προτείνει τη διερεύνηση κάθε αναιμίας σε ασθενείς με ΧΝΝ όταν η τιμή της Hb είναι 11 g/dL για τις γυναίκες στην αναπαραγωγική ηλικία και 12 g/dL για τους άνδρες και τις μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 24

Αφεντάκης Ν.
Διευθυντής, Νεφρολογικό Τμήμα, Γ. Νοσοκομείο «Γ. Γεννηματάς»

Αλεβιζάκη Φωτ.
Νεφρολόγος, Ιατρικό Θεραπευτήριο Ιλίου

Η βιταμίνη D3 παράγεται στο δέρμα από την προβιταμίνη D3, 7- δεϋδροχοληστερόλη, με τη δράση της υπεριώδους ακτινοβολίας. Είναι στεροειδές βιολογικά αδρανές. Μετά το σχηματισμό της στο δέρμα, εισέρχεται στην κυκλοφορία, όπου συνδέεται με την πρωτεΐνη - φορέα της. Εκτός από τη βιταμίνη D3, η προβιταμίνη μετατρέπεται σε ανενεργά παράγωγα, όπως τη λουμιστερόλη και την ταχυστερόλη. Η αντίδραση αυτή συμβαίνει όταν με το θερμικό ισομερισμό της μετατροπής της προβιταμίνης απορροφάται περισσότερη υπεριώδης ακτινοβολία. Η παραγωγή της βιταμίνης D3 επηρεάζεται από την ηλικία, (είναι μεγαλύτερη στα παιδιά και τους νεαρούς ενήλικες απ' ότι στους ηλικιωμένους), από την εποχή του έτους (μεγαλύτερη παραγωγή την άνοιξη, το καλοκαίρι και το φθινόπωρο) και από το γεωγραφικό πλάτος (μικρότερη παραγωγή στα βορειότερα πλάτη). Επίσης, η παραγωγή της από το δέρμα επηρεάζεται από την ποσότητα της μελανίνης και από τη χρήση τοπικών αντηλιακών με υψηλό δείκτη προστασίας. Εκτός από την παραγόμενη στο δέρμα, βιταμίνη D2 και D3 περιέχεται και στα τρόφιμα (μεγάλα λιπαρά ψάρια) ή σε εμπλουτισμένες τροφές (δημητριακά, γάλα). Η βιταμίνη D2 είναι φυτικής προέλευσης, ενώ η βιταμίνη D3 ζωικής.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 24

Σπύρος Ράμμος
Καθηγητής, Διευθυντής, Παιδιοκαρδιολογικό Τμήμα, Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, Αθήνα

Π. Κουρκοβέλη
Ιατρός, Παιδιοκαρδιολογικό Τμήμα, Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, Αθήνα

Οι συγγενείς καρδιοπάθειες (ΣΚ) αποτελούν σημαντική αιτία νοσηρότητας και θνητότητας. Κατά τη φυσική πορεία τους αναπτύσσονται παθοφυσιολογικοί μηχανισμοί, που μπορεί να δράσουν αρνητικά στη λειτουργία ζωτικών οργάνων. Η νεφροπάθεια αποτελεί γνωστή και καλά μελετημένη επιπλοκή των ΣΚ και κυρίως των κυανωτικών, καθώς απαντάται στο 30% των ασθενών με κυανωτική ΣΚ. Οι συνέπειες της υποξίας και η σύνδεση της με τη νεφρική λειτουργία έχουν μελετηθεί αρκετά τις τελευταίες δεκαετίες.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 24

Μπαλοδήμος Χρήστος
Αναπληρωτής Διευθυντής, Νεφρολογικό Τμήμα, Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Πύργου

Την τελευταία 10ετία μια νέα νοσογόνος οντότητα έκανε την εμφάνιση της, η Νεφρογενής Συστηματική Ίνωση (ΝΣΙ). Η αρχική της ονομασία ήταν «Δερματική νόσος προσομοιάζουσα με Σκληρομυξοίδημα σε αιμοκαθαρόμενους ασθενείς» και εν συνεχεία «Νεφρογενής Ινοποιητική Δερματοπάθεια» λόγω της χαρακτηριστικής δερματικής ίνωσης την οποία εμφανίζει η νόσος. Ο όρος ΝΣΙ έγινε αργότερα αποδεκτός αφού διαπιστώθηκε ότι μερικοί ασθενείς εμφανίζουν πλέον και συστηματική συμμετοχή.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο