facebook 3 32linkedin 3 32

Η επιδράση της Ν-ακετυλοκυστεΐνης στα επίπεδα ασυμμετρικής διμεθυλαργινίνης και μονοξειδίου του αζώτου αιμοκαθαιρόμενων ασθενών

Τεύχος 40

Ιωάννης Ε. Γιαννικουρής
Νεφρολόγος, Ιατρικό Θεραπευτήριο Ιλίου, Μονάδα Χρόνιας Αιμοκάθαρσης, Αττική

Οι αιμοκαθαιρόμενοι ασθενείς αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο πρόωρου θανάτου, γεγονός που αποδίδεται στο βαρύ φορτίο καρδιαγγειακής νόσου. Η έκφραση των κλασσικών παραγόντων κινδύνου, δεν επαρκεί για την ερμηνεία της αύξησης του καρδιαγγειακού κινδύνου. Έχουν αναγνωριστεί συμπληρωματικοί παράγοντες που διαπιστώνονται μόνο σε νεφροπαθείς, οι λεγόμενοι μη κλασικοί, ειδικοί παράγοντες κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου. Στα πλαίσια αυτά, ενδιαφέρον παρουσιάζει ο ρόλος τοξινών, που συσσωρεύονται στη κυκλοφορία αυτών των ασθενών όπως η ασυμμετρική διμεθυλαργινίνη (ADMA) και η διαταραχή της βιοδιαθεσιμότητας του μονοξειδίου του αζώτου (NO), ενδεικτικού ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας.
Σκοπός. Η παρούσα μελέτη σκοπό είχε την αξιολόγηση της επίδρασης της αντιοξειδωτικής ουσίας Ν-ακευλοκυστεΐνης (NAC) στα επίπεδα της ADMA και του NO ορού αιμοκαθαιρομένων ασθενών.
Υλικό και Μέθοδος. Εξετάστηκαν 48 ασθενείς, 25 άνδρες και 23 γυναίκες, με μέσο όρο ηλικίας τα 56,9±9,3 έτη, σε θεραπεία με τρισεβδομαδιαίο πρόγραμμα αιμοκάθαρσης. Έλαβαν από του στόματος ΝAC σε δόση 1.200mg ημερησίως, για 6 μήνες. Οι ασθενείς υποβλήθηκαν σε έλεγχο αιματολογικών και βιοχημικών παραμέτρων νεφρικής λειτουργίας και επιπέδων NO και ADMA ορού, σε μετρήσεις που έγιναν στην αρχή και με την ολοκλήρωση της περιόδου μελέτης.
Αποτελέσματα. Η λήψη της NAC σχετίστηκε με στατιστικά σημαντικές μεταβολές των επιπέδων της αιμοσφαιρίνης, του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων, της ποσοστιαίας αναλογίας ουδετεροφίλων, σημαντική μείωση των επιπέδων CRP αύξηση των ολικών λευκωμάτων και των επιπέδων λευκωματίνης ορού. Σημαντική μείωση τιμών της ADMA και σημαντική αύξηση των επιπέδων NO.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Υπογλυκαιμικοί παράγοντες σε διαβητικό ασθενή με χρόνια νεφρική νόσο

Τεύχος 40

Μάριος Θ. Θεοδωρίδης
Νεφρολόγος, Επιμελητής Α', Πανεπιστημιακή Νεφρολογική Κλινική, Π. Γ. Ν. Έβρου

Ρουμελιώτης Στέφανος
Νεφρολόγος, Πανεπιστημιακή Νεφρολογική Κλινική, Π. Γ. Ν. Έβρου

Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης Χρονίας Νεφρικής Νόσου (ΧΝΝ) καθώς επίσης σύμφωνα με το Αμερικανικό Σύστημα Καταγραφής Στοιχείων (USRDS) o σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί την πρώτη αιτία Νεφρικής Ανεπάρκειας τελικού σταδίου. Εξ’αυτών οφείλουμε να εκτιμούμε τη νεφρική λειτουργία μία φορά τουλάχιστον ανά έτος. Όταν ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης (GFR) είναι 60 ml/min τότε μεταβάλλεται και η φαρμακοκινητική των αντιδιαβητικών φαρμάκων. Οι σουλφονυλουρίες καθώς επίσης και η αγωγή με γλινίδες σχετίζονται με σημαντικό κίνδυνο εμφάνισης υπογλυκαιμιών με την έκπτωση της νεφρικής λειτουργίας. Στις περισσότερες σουλφονυλουρίες πρέπει να διακόπτεται η χορήγηση όταν ο GFR είναι 60 ml/min. Οι γλινίδες δύνανται να χορηγηθούν και πέραν του προαναφερθέντος ορίου και ειδικότερα η repaglinide η οποία μπορεί να χορηγηθεί και σε ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου σε αιμοκάθαρση. Η μετφορμίνη μπορεί να χορηγηθεί επί απουσίας άλλων συνθηκών συνοσηρότητας με σχετική ασφάλεια σε χαμηλότερες δόσεις μέχρι των επιπέδων του GFR 45 ml/min, αλλά σε συνθήκες αφυδάτωσης ή χορήγησης νεφροτοξικών ουσιών (συμπεριλαμβανομένων και των σκιαστικών) πρέπει να γίνεται διακοπή της χορήγησης τους.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Αξιολόγηση των επιπέδων φαρμάκων της νεφρικής μεταμόσχευσης και προσαρμογή

Τεύχος 40

Ευαγγελία Ντουνούση
Νεφρολογικό Τμήμα Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων

Ανίλα Ντούνη
Νεφρολογικό Τμήμα Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων

Νικόλαος- Ανδρέας Αναστασόπουλος
Τμήμα Ιατρικής Σχολής Επιστημών Υγείας, Τομέας Παθολογίας

Η νεφρική μεταμόσχευση αποτελεί τη θεραπεία εκλογής για τους ασθενείς με χρόνια νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Η αθροιζόμενη εμπειρία στη νεφρική μεταμόσχευση και κυρίως η εισαγωγή των νεότερων ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων επέτρεψε τη σημαντική βελτίωση της επιβίωσης του νεφρικού μοσχεύματος και του ασθενή. Οι κύριες κατηγορίες των ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων οι οποίες συμπεριλαμβάνονται στη θεραπεία συντήρησης των νεφρικών μοσχευμάτων είναι τα κορτικοστεροειδή, οι αναστολείς της καλσινευρίνης (CNI), κυκλοσπορίνη (CsA) και τακρόλιμους (FK506), ο αντιμεταβολίτης μυκοφαινολικό οξύ (ΜΡΑ) και οι αναστολείς της mTOR πρωτεΐνης (mTORi) ή αναστολείς σήματος πολλαπλασιασμού (PSI) [Rapamune-Sirolimus (SRL), Everolimus (EVR)].

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

40 ΤΕΥΧΟΣ

40-cover

> Αξιολόγηση των επιπέδων φαρμάκων της νεφρικής μεταμόσχευσης και προσαρμογή
> Υπογλυκαιμικοί παράγοντες σε διαβητικό ασθενή με χρόνια νεφρική νόσο
> Η επιδράση της Ν-ακετυλοκυστεΐνης στα επίπεδα ασυμμετρικής διμεθυλαργινίνης και μονοξειδίου του αζώτου αιμοκαθαιρόμενων ασθενών
> Η αμυλοείδωση στη νεφρολογική πρακτική


Για να ανοίξετε τα αρχεία θα χρειαστεί να εγκαταστήσετε το πρόγραμμα Adobe Reader, (μπορείτε να το κατεβάσετε απο εδώ, αν δεν το έχετε ήδη εγκατεστημένο στον υπολογιστή σας). Για καλύτερη προβολή των αρχείων στον Adobe Reader, παρακαλώ επιλέξτε το Μενού View (Προβολή) > Page Display (Προβολή σελίδας) > Two-up (Ανά δύο).


Νεφροπαθείς και εκπαίδευση. Νομοθετική κάλυψη, ισχύουσα κατάσταση και αντικειμενικές δυσκολίες στην εκπαίδευση των νεφροπαθών στην Ελλάδα.

Τεύχος 1

Μανώλης Παρούσης

Τα τελευταία 30 χρόνια, η αιμοκάθαρση ως μέσο αντιμετώπισης της Χρόνιας Νεφρικής Ανεπάρκειας πέρασε από πολλά στάδια εξέλιξης και προόδου. Στα στάδια αυτά εντάσσονται τόσο τα τεχνολογικά επιτεύγματα (κατασκευή μεμβρανών και φίλτρων με μεγαλύτερη βιοσυμβατότητα και καλύτερη ανοχή από μέρους των ασθενών, μηχανήματα τεχνητού νεφρού με αποτελεσματικά συστήματα ασφαλείας και ελέγχου της αιμοκάθαρσης, νέα φάρμακα για την αντιμετώπιση της αναιμίας κλπ), όσο και η σωρευμένη ιατρική πείρα, η οποία οδηγεί σαφώς σε βελτιώσεις τόσο στον τομέα της διάγνωσης της νόσου, όσο και στις μεθόδους αντιμετώπισης που εφαρμόζονται. Αυτό πρακτικά για τον ίδιο τον ασθενή δεν μπορεί να σημαίνει τίποτα άλλο παρά βελτίωση της ποιότητας της ζωής του, στο βαθμό τουλάχιστον που μπορεί να υπάρξει τέτοιου είδους βελτίωση μέσα από την αιμοκάθαρση.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Λαπαροσκοπική νεφρεκτομή: ανώδυνη μέθοδος αφαίρεσης νεφρού από ζώντα δότη

Τεύχος 1

Η λαπαροσκοπική μέθοδος αφαίρεσης νεφρού από ζώντες δότες αποτελεί μια σύγχρονη τεχνική με πολλά πλεονεκτήματα, τόσο για τους δότες όσο και για τους λήπτες. Είναι γνωστό ότι η μεταμόσχευση νεφρών από ζώντες δότες, υπερτερεί σημαντικά σε σχέση με την δωρεά νεφρών από πτωματικούς δότες, διότι το μόσχευμα έχει μεγαλύτερα ποσοστά επιβίωσης καθώς τα αντιγόνα ιστοσυμβατότητας ταιριάζουν καλύτερα, ενώ μειώνεται σημαντικά ο χρόνος αναμονής στις λίστες για μεταμόσχευση. Όμως μέχρι πρόσφατα υπήρχαν εμπόδια που αποθάρρυναν τους υποψήφιους δότες να προβούν σε αφαίρεση νεφρού. Η λαπαροσκοπική μέθοδος αποτελεί μια λιγότερο «εισβάλλουσα» τεχνική και επιτρέπει στους ανθρώπους να δωρίσουν ένα νεφρό με πολύ λιγότερο πόνο, μικρής διάρκειας νοσηλεία και μια σαφώς ταχύτερη ανάρρωση.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Νεφρική ανεπάρκεια και αιμοκάθαρση. Οι νεφροί και η μορφολογία τους

Τεύχος 1

Οι νεφροί είναι δύο όργανα που έχουν το σχήμα φασολιού και βρίσκονται στο πίσω μέρος του σώματος, κοντά στην σπονδυλική στήλη και περίπου μεταξύ του 12ου θωρακικού και 3ου οσφυϊκού σπονδύλου. Συνήθως το αριστερό νεφρόβρίσκεται περίπου 2.5 εκατοστά πιο πάνω από το δεξί νεφρό. Κάθε νεφρός έχει περίπου 10 με 13 εκατοστά μήκος, ενώ ζυγίζει περίπου 160 γραμμάρια. Εξαιτίας της ύπαρξης πολλών αιμοφόρων αγγείων, οι νεφροί έχουν χρώμασκούρο κόκκινο - καφέ.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Νέο φάρμακο μειώνει τον κίνδυνο απόρριψης του μεταμοσχευμένου νεφρού.

Τεύχος 1

Ένα καινούριο φάρμακο για μεταμοσχεύσεις, το πρώτο που χρησιμοποιεί εξανθρωποποιημένα μονοκλωνικά αντισώματα που εντοπίζουν και εμποδίζουν την λειτουργία συγκεκριμένων κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, μειώνει το ποσοστό των επεισοδίων οξείας απόρριψης του μοσχεύματος κατά 37%, σύμφωνα με μια μελέτη που δημοσιεύθηκε στις 15 Ιανουαρίου 1998 στο περιοδικό New England Journal of Medicine. Σύμφωνα με τη μελέτη, ένα χρόνο μετά από την μεταμόσχευση τους οι ασθενείς που έκαναν χρήση του καινούριου φαρμάκου, είχαν ποσοστό επιβίωσης 98%, ενώ το 95% των μεταμοσχευμένων νεφρών συνέχισε να λειτουργεί. Αντίστοιχα, μια άλλη ομάδα ασθενών που μεταμοσχεύτηκαν αλλά δεν έλαβαν το καινούριο φάρμακο, είχαν ποσοστό επιβίωσης 96%, ενώ το ποσοστό επιβίωσης του μοσχεύματος ήταν 90%.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο