dialysis living

Τεύχος 21

Βάϊα Ράϊκου
Νεφρολόγος, Υποψήφια διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών

Η κακή θρέψη είναι σημαντικό πρόβλημα σε ασθενείς που βρίσκονται σε εξωνεφρική κάθαρση. Συμβαίνει σε ποσοστό 20-70% αυτών των ασθενών, (η διακύμανση εξαρτάται από την μέθοδο που χρησιμοποιείται για την εκτίμηση της θρεπτικής κατάστασης) λαμβάνοντας υπόψη και την αύξηση του αριθμού των ασθενών πού φτάνουν σε νεφρική υποκατάσταση, δεδομένου ότι περισσότεροι ηλικιωμένοι εντάσσονται σε πρόγραμμα χρόνιας νεφρικής υποκατάστασης.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 22

Διαμαντή - Κανδαράκη Ε.
Ενδοκρινολόγος, Αναπ. Καθηγήτρια, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Λαϊκό»

Η «θανατηφόρα και εκλεκτική» διαβητική νεφροπάθεια (ΔΝ) είναι από τους κύριους παράγοντες νοσηρότητας και θνητότητας των ασθενών με ΣΔ τύπου Ι και εκλεκτικά θα εμφανισθεί σε ποσοστό 30% - 40% στους ασθενείς αυτούς. Αν και παρατηρείται μείωση της συχνότητας της επιπλοκής αυτής με την καλύτερη ρύθμιση του ΣΔ, ωστόσο παραμένει η συχνότερη αιτία χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας (ΧΝΑ). Η νεφρική νόσος αποτελεί ένα συνεχώς διογκούμενο πρόβλημα και στο ΣΔ τύπου ΙΙ, δεδομένου ότι η συχνότητά του στον δυτικό κόσμο, αλλά και στον υπόλοιπο, ο οποίος ακολουθεί τα δυτικά πρότυπα διατροφής, λαμβάνει μορφή πανδημίας. Σήμερα, υπολογίζεται ότι 50% των διαβητικών πάσχουν από τελικού σταδίου ΧΝΑ (ΤΣΧΝΑ). Επίμονη λευκωματουρία παρατηρείται στο 25% των διαβητικών τύπου ΙΙ που πάσχουν για περισσότερο από είκοσι χρόνια από το σύνδρομο αυτό.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 22

Ε. Γράψα
Αναπληρώτρια Διευθύντρια, Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα»

Π. Τσεκέ
Ειδικευόμενη, Νεφρολογικό Τμήμα, Κρατικό Νοσοκομείο Ιωαννίνων «Χατζηκώστα»

Η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) αποτελεί τόσο το αίτιο και όσο και το αποτέλεσμα καρδιαγγειακής (ΚΑ) νόσου. Οι ασθενείς με ΧΝΝ συνιστούν ομάδα υψηλού κινδύνου για ΚΑ νοσήματα, τα οποία είναι και η κύρια αιτία νοσηρότητας και θνησιμότητας αυτών. Η ΚΑ νόσος στη ΧΝΝ περιλαμβάνει κυρίως την ισχαιμική καρδιοπάθεια (οξεία ή χρόνια), την καρδιακή ανεπάρκεια, τα αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια και την περιφερική αγγειακή νόσο. Στην παθογένεια της ΚΑ νόσου στην ουραιμία ενέχονται τόσο οι κλασικοί όσο και μη κλασικοί παράγοντες κινδύνου. Η πρόληψη και τροποποίηση των δυνητικά τροποποιήσιμων παραγόντων ΚΑ κινδύνου μπορεί να μειώσει τη συχνότητα εμφάνισης ΚΑ νόσου. Οι νεότερες ιάσεις στη θεραπεία ΚΑ προβλημάτων σε ασθενείς με ΧΝΝ περιλαμβάνουν επεμβατικούς και μη επεμβατικούς χειρισμούς, παρόμοιους με τους εφαρμοζόμενους στο γενικό πληθυσμό. Παρόλα αυτά, η πρόγνωση των ασθενών αυτών παραμένει μη ικανοποιητική.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 22

Μανουσάκης Μεν.
Ρευματολόγος, Επίκ. Καθηγητής, Τμήμα Παθολογικής Φυσιολογίας, Ιατρική Σχολή, Πανεπιστήμιο Αθηνών, Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών «Λαϊκό»

Καραγεωργάκη Ζ.
Επιμελήτρια Β’, Τμήμα Α’ Παθολογικής, Ιατρική Σχολή, Γενικό Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης «Άγ. Δημήτριος»

Η ρευματοειδής αρθρίτιδα (ΡΑ) είναι χρόνια φλεγμονώδης συστηματική νόσος, η οποία προσβάλλει, κυρίως, τις αρθρώσεις με συμμετρικό συνήθως πρότυπο. Η αιτιολογία της παραμένει ασαφής. Ωστόσο θεωρείται νόσημα αυτοάνοσης αρχής, πιθανότατα ως αποτέλεσμα παθολογικής ανοσολογικής απόκρισης σε κάποιο λοιμώδη παράγοντα σε γενετικώς προδιατεθειμένα άτομα. Το νόσημα συσχετίζεται με αυξημένη παρουσία του αλληλόμορφου HLA-DRB1, γεγονός το οποίο πιθανά υποδεικ-νύει τη συμμετοχή μηχανισμών αντιγονικής παρουσίασης προς τα Τ-λεμφοκύτταρα. Ο επιπολασμός της είναι περίπου 1% του πληθυσμού και οι γυναίκες προσβάλλονται 3 φορές συχνότερα από τους άνδρες. Έχει παγκόσμια κατανομή και αφορά όλες τις ηλικίες, με συχνότερη έναρξη στην τέταρτη και Πέμπτη δεκαετία της ζωής.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 22

Μαυροματίδης Κ.
Διευθυντής, Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Κομοτηνής

Οι ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου έχουν συχνά την ανάγκη χειρουργικής αντιμετώπισης ποικίλων παθολογικών καταστάσεων. Ωστόσο τόσο εξ αιτίας της νεφρικής τους νόσου, όσο και λόγω της συνύπαρξης ποικίλων συνοδών χρονίων νοσημάτων όπως της υπέρτασης, της στεφανιαίας νόσου, της καρδιακής ανεπάρκειας κ.ά, η απόφαση για να γίνει μία τέτοια επέμβαση είναι δυσκολότερη και τα προβλήματα που πιθανά θα προκύψουν κατά και μετά την διαδικασία της είναι σημαντικότερα έναντι αυτών που αντιμετωπίζονται στο γενικό πληθυσμό. Ειδικότερα, απαιτείται λήψη καλού ιστορικού για να γνωρίζουμε την γενική κατάσταση του ασθενούς, καλός προεγχειρητικός έλεγχος (κάλιο, αιματοκρίτης, ουρία, κρεατινίνη, ηλεκτροκαρδιογράφημα και ακτινογραφία θώρακα) και σωστή προετοιμασία του ασθενούς (αιμοκάθαρση στις προηγούμενες 24 ώρες από την επέμβαση, κάλιο ορού κατά το τέλος της συνεδρίας περίπου 3 mE/L και αποφυγή υπογκαιμίας). Επίσης χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στη χρήση των μυοχαλαρωτικών, αναλγητικών και αναισθητικών φαρμάκων, όπως επίσης και οι χειρισμοί κατά τη διάρκεια της επέμβασης (προσοχή στην αρτηριοφλεβική αναστόμωση, προσεκτική χρήση του φλεβικού δικτύου των άνω άκρων, αποφυγή καθετήρα κύστεως σε ολιγοανουρικούς ασθενείς). Στην ανασκόπηση αυτή γίνεται εκτενής αναφορά σ’ όλα όσα αφορούν στα παραπάνω σε κάθε φάση της διαδικασίας κάθε επέμβασης.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Τεύχος 23

Κοκολίνα – Σιμόγλου Ε.
Διευθύντρια, Νεφρολογική Κλινική, Γενικό Νοσοκομείο «Κουτλιμπάνειο-Τριανταφύλλειο», Λάρισα

Τα τελευταία χρόνια, η επίδραση των τοξικών ριζών οξυγόνου (reactive oχygen species, ROS) κατά οξεία και χρόνια νεφρική νόσο (ΧΝΝ) έχει καταδειχθεί σε πολλές μελέτες. Το οξειδωτικό stress είναι η διαταραχή της οξειδωτικής/ αντιοξειδωτικής ισορροπίας ή η διαταραχή της ισορροπίας μεταξύ υπερπαραγωγής οξειδωτικών παραγώγων και ανεπαρκούς αντιοξειδωτικής δράσης, με αποτέλεσμα την καταστροφή των ιστών. Το οξειδωτικό stress συμμετέχει στην παθογένεια της ισχαιμικού, τοξικού και ανοσολογικού τύπου νεφρικής βλάβης.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο