Super User

24 ΤΕΥΧΟΣ

> Νεφρογενής συστηματική ίνωση
> Επίδραση της συγγενούς καρδιακής βλάβης στη νεφρική λειτουργία παιδιών
> Αναιμία και Χρόνια Νεφρική Νόσος. Θεραπευτική αντιμετώπιση. Χρήση σκευασμάτων σιδήρου, βιταμίνης Β12, φυλλικού οξέος και συμπλεγμάτων βιταμινών
> Βιταμίνη D

Για να ανοίξετε τα αρχεία θα χρειαστεί να εγκαταστήσετε το πρόγραμμα Adobe Reader, (μπορείτε να το κατεβάσετε απο εδώ, αν δεν το έχετε ήδη εγκατεστημένο στον υπολογιστή σας). Για καλύτερη προβολή των αρχείων στον Adobe Reader, παρακαλώ επιλέξτε το Μενού View (Προβολή) > Page Display (Προβολή σελίδας) > Two-up (Ανά δύο).

Υποφωσφαταιμία - Υπερφωσφαταιμία

Τεύχος 25

Ορθόπουλος Β.
Διευθυντής, Νεφρολογική κλινική, 3ο Νοσοκομείο ΙΚΑ

Ο φωσφόρος (Ρ) είναι ποσοτικά το έκτο στοιχείο και ταυτόχρονα το κυριότερο ενδοκυττάριο ανιόν τον ανθρώπινο οργανισμό. Αποτελεί περίπου το 1% του συνολικού ΒΣ. Το 80% ευρίσκεται στα οστά, το 9% στους σκελετικούς μυς και το υπόλοιπο στους βλεννογόνους και το εξωκυττάριο υγρό (ECF). Ο ενδοκυττάριος Ρ ευρίσκεται, κυρίως, υπό μορφή οργανικών ενώσεων, όπως τα φωσφορικά άλατα κρεατίνης και τα αδενοσινο-μονοφωσφορικά και τριφωσφορικά άλατα. Όσον αφορά στο Ρ του αίματος, το 70% αποτελεί, (σε οργανική μορφή), συστατικό των φωσφολιπιδίων. Το υπόλοιπο 30% είναι ανόργανα φωσφορικά άλατα (ορθοφωσφορικά), τα οποία κυκλοφορούν είτε συνδεδεμένα με πρωτεΐνες (15%) είτε ελεύθερα (85%). Σ' αυτό το ανόργανο κλάσμα αναφέρονται οι εργαστηριακές μετρήσεις του Ρ του πλάσματος. Σε φυσιολογικό pΗ, περίπου 50% των ελεύθερων φωσφορικών αλάτων κυκλοφορούν ως ΗΡO4 2-, 10% ως Η2ΡO4-, 40% ως συστατικά αλάτων Na+, Ca2+ και Mg2+ και λιγότερο από 0,01% ως ΡO4-3. Η αναλογία των κυκλοφορούντων ΗΡO4-2, Η2ΡO4- ελαττώνεται μειωμένου του pΗ και αντίστροφα αυξάνεται αυξανομένου του pΗ. Ο ρόλος του Ρ, σε πολλές θεμελιώδους σημασίας λειτουργίες, είναι ουσιώδης. Αποτελεί βασικό συστατικό του υδροξυαπατίτη και είναι σημαντικός για την ακεραιότητα των οστών. Τα φωσφολιπίδια είναι δομικά συστατικά των κυτταρικών μεμβρανών, των ενδοκυττάριων οργανυλίων και των νουκλεϊνικών οξέων.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Εξέλιξη της νεφρικής βλάβης. Ποια είναι η κατεύθυνση σήμερα;

Τεύχος 25

Δάφνης Ε.
Επίκουρος Καθηγητής, Ιατρικό Τμήμα, Διευθυντής Παθολογικής Κλινικής, Περιφερειακό Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο, Ηράκλειο, Κρήτη

Η προσβολή των νεφρώνων από ποικίλους βλαπτικούς παράγοντες είναι δυνατόν να μην είναι αναστρέψιμη και να καταλήξει σε καταστροφή και απώλεια της λειτουργίας τους. Εάν σε ένα νεφρό παραμείνει ένα ποσοστό νεφρώνων άθικτο, οι άθικτοι νεφρώνες θα αναλάβουν την αντιρρόπηση της λειτουργίας των απολεσθέντων νεφρώνων. Η διαδικασία αυτή είναι κοινή για όλους τους εναπομείναντες νεφρώνες και ανεξάρτητη από το αίτιο το οποίο προκάλεσε την αρχική βλάβη στους νεφρούς. Η μακροχρόνια όμως λειτουργία αυτών των αντιρροπιστικών μηχανισμών ασκεί βλαπτική επίδραση στους λειτουργούντες νεφρώνες και επιφέρει τη δομική και λειτουργική καταστροφή τους.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

25 ΤΕΥΧΟΣ

> Εξέλιξη της νεφρικής βλάβης. Ποια είναι η κατεύθυνση σήμερα;
> Υποφωσφαταιμία - Υπερφωσφαταιμία
> Νεφρολογικοί παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου. Επιδημιολογικά δεδομένα

Για να ανοίξετε τα αρχεία θα χρειαστεί να εγκαταστήσετε το πρόγραμμα Adobe Reader, (μπορείτε να το κατεβάσετε απο εδώ, αν δεν το έχετε ήδη εγκατεστημένο στον υπολογιστή σας). Για καλύτερη προβολή των αρχείων στον Adobe Reader, παρακαλώ επιλέξτε το Μενού View (Προβολή) > Page Display (Προβολή σελίδας) > Two-up (Ανά δύο).

Οξεία μεταστρεπτοκοκκική σπειραματονεφρίτιδα

Τεύχος 26

Μιχαήλ Σπ.
Αναπληρωτής Διευθυντής, Νεφρολογικό Τμήμα,Γενικό Νοσοκομείο Αθηνών “Λαϊκό”

Η οξεία μεταστρεπτοκοκκική σπειραματονεφρίτιδα(ΟΜΣΣΝ) προκαλείται από λοίμωξη με νεφριτογόναστελέχη στρεπτόκοκκων, κύρια της ομάδας Α. Εκδηλώνεται ως οξύ νεφριτικό σύνδρομο 1-3 εβδομάδεςμετά από φαρυγγίτιδα και 3-6 εβδομάδες μετά απόλοίμωξη του δέρματος. Παρατηρείται σποραδικά καικατά τη διάρκεια επιδημιών και είναι συχνότερη σταπαιδιά. Η παθογένεια της νόσου δεν έχει πλήρωςδιευκρινιστεί. Το γεγονός ότι προκαλείται μόνο απόορισμένα στελέχη στρεπτόκοκκου, αλλά όχι σε όλουςτους ασθενείς με λοίμωξη από αυτά τα στελέχη, κάνειπολύ πιθανή τη συμμετοχή αυτοάνοσων μηχανισμών στην εκδήλωση της.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

Αντιθρομβωτική αγωγή στη χρόνια νεφρική νόσο. Εφαρμογή των χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρινών

Τεύχος 26

Χριστοπούλου - Κοκκίνου Β.
Ιατρός Βιοπαθολόγος, Διευθύντρια, Αιματολογικό Εργαστήριο, Νοσοκομείο “Ευαγγελισμός”, Αθήνα

Η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) συχνά συνοδεύεται από την εμφάνιση θρομβοεμβολικών επεισοδίων αν και περισσότερο σχετιζόμενες με αυτή θεωρούνται οι αιμορραγικές εκδηλώσεις. Οι θρομβωτικές επιπλοκές της ΧΝΝ, ιδίως στα τελικά στάδια της (III και IV), οφείλονται σε ποικίλους παθογενετικούς μηχανισμούς αλλά και στις θεραπευτικές ή υποστηρικτικές ιατρικές παρεμβάσεις, όπως η χρόνια περιοδική αιμοκάθαρση (ΧΑ) και η μεταμόσχευση νεφρού. Είναι γνωστή η υπερπηκτικότητα που συνοδεύει τη ΧΝΝ, η οποία συχνά καταλήγει σε θρομβώσεις -συμπτωματικές ή όχι - όπως μαρτυρεί η ανίχνευση στο αίμα ΤΑΤ, PF1+2, FPA και D-διμερών. Επίσης στο νεφρωσικό σύνδρομο (ΝΣ) δεν είναι σπάνια η θρόμβωση της νεφρικής φλέβας, με αίτια -ή έστω υποκείμενους επιβαρυντικούς παράγοντες- την έλλειψη, λόγω απώλειας με τα ούρα, της αντιθρομβίνης III (ΑΤΙΙΙ), αλλά και την αύξηση του ινωδογόνου, των παραγόντων VIII και von Willebrand, ενίοτε και του TFPI, την ενδεχόμενη διαταραχή των επιπέδων των άλλων φυσικών αναστολέων της πήξης, δηλαδή της πρωτεΐνης C (PrC) και της πρωτεΐνης S (PrS), καθώς και την πιθανή διαταραχή του ινωδολυτικού μηχανισμού.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο

26 ΤΕΥΧΟΣ

> Νεφρικές μάζες
> Αντιθρομβωτική αγωγή στη χρόνια νεφρική νόσο. Εφαρμογή των χαμηλού μοριακού βάρους ηπαρινών
> Η σχέση της Χρόνιας Νεφρικής Νόσου με τον καρδιαγγειακό κίνδυνο
> Οξεία μεταστρεπτοκοκκική σπειραματονεφρίτιδα

Για να ανοίξετε τα αρχεία θα χρειαστεί να εγκαταστήσετε το πρόγραμμα Adobe Reader, (μπορείτε να το κατεβάσετε απο εδώ, αν δεν το έχετε ήδη εγκατεστημένο στον υπολογιστή σας). Για καλύτερη προβολή των αρχείων στον Adobe Reader, παρακαλώ επιλέξτε το Μενού View (Προβολή) > Page Display (Προβολή σελίδας) > Two-up (Ανά δύο).

Νεφρολογικοί παράγοντες καρδιαγγειακού κινδύνου. Επιδημιολογικά δεδομένα

Τεύχος 25

Κ. Μαυροματίδης
Διευθυντής, Μονάδα Τεχνητού Νεφρού, Γενικό Νομαρχιακό Νοσοκομείο Κομοτηνής

Η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) ασκεί ποικίλες βλαπτικές επιδράσεις στο καρδιαγγειακό σύστημα, με αποτέλεσμα να επηρεάζεται η νοσηρότητα και η θνητότητα των ασθενών αυτών. Διαπιστώνεται λοιπόν σ'αυτούς συχνότερα καρδιακή ανεπάρκεια, στεφανιαία νόσος, αρρυθμίες και άλλες διαταραχές, οι οποίες με ποικίλους τρόπους θα μπορούσαν να περιοριστούν, όχι όμως και να απαλειφθούν. Η ανασκόπηση αυτή εστιάζεται στις επιδράσεις της ΧΝΝ στην καρδιά και τα αγγεία, όχι όμως και στην αντίστροφη σχέση που υφίσταται, κατά την οποία η χρόνια καρδιακή ανεπάρκεια επηρεάζει τη νεφρική λειτουργία.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο