facebook 3 32linkedin 3 32

Δοκιμασία εξισορρόπησης (PET TEST)

Τεύχος 47

Καραφέρη Ασημίνα
Προϊσταμένη Μονάδας Περιτοναϊκής Κάθαρσης, Π.Π.Γ.Ν. «Αττικόν»

Κύρογλου Ευτυχία
Προϊσταμένη Μονάδας Περιτοναϊκής Κάθαρσης, Γ.Π.Ν. Θεσσαλονίκης «Παπαγεωργίου»

Η δοκιμασία εξισορρόπησης της περιτοναϊκής μεμβράνης διατυπώθηκε και εφαρμόστηκε για πρώτη φορά από τους Twardowski et al. Είναι μία μέθοδος αξιολόγησης του περιτοναίου όσον αφορά τη μεταφορά διαλυτών ουσιών και υγρών σε ασθενείς υπό περιτοναϊκή κάθαρση. Η μεταφορά διαλυμένων ουσιών εκτιμάται από το ρυθμό εξισορρόπησης των επίπεδων τους στο αίμα και στο περιτοναϊκό διάλυμα. Σκοπός είναι η ανάδειξη στην κλινική πράξη ενός δείκτη που θα εκφράζει τις χαρακτηριστικές μεταφορικές ιδιότητες της περιτοναϊκής μεμβράνης. Ο τύπος της μεμβράνης καθορίζει την επάρκεια κάθαρσης, την υπερδιήθηση και συμβάλλει στην επιλογή θεραπευτικού σχήματος. Η περιτοναϊκή μεταφορά αξιολογείται με βάση το λόγο εξισορρόπησης συγκεκριμένης διαλυτής ουσίας μεταξύ διαλύματος (D) και πλάσματος (P) σε συγκεκριμένο χρόνο (D/P). Ο λόγος D/P μπορεί να αφορά: οποιαδήποτε διαλυτή ουσία που μεταφέρεται από το τριχοειδικό αίμα στο διάλυμα, π.χ. κρεατινίνη, ουρία, ηλεκτρολύτες. Το ποσοστό απορρόφησης της γλυκόζης υπολογίζεται από το λόγο γλυκόζης του περιτοναϊκού διαλύματος (D) σε συγκεκριμένο χρόνο (t) προς τα αρχικά επίπεδα (τιμή) της γλυκόζης (Do), (D/Do) (προσδιορίζει τα χαρακτηριστικά της περιτοναϊκής μεμβράνης / προσδιορίζει εάν υπάρχει ανεπαρκής κάθαρση / προσδιορίζει εάν οι επαναλαμβανόμενες περιτονίτιδες έχουν σχέση με την διαπερατότητα της μεμβράνης / αξιολογεί το ανεπαρκές υπερδιήθημα).

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Τεύχος 47

47 COVER WEB

> Θεραπεία χρόνιας νεφρικής νόσου στα παιδιά
> Υπερκαλιαιμία
> Η αμφισβήτηση των εμβολίων
> Αναζητώντας τη ΧΝΝ στο Facebook: Η σημασία της παρουσίας υποστηρικτικών ομάδων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης
> Χορήγηση αντιοξειδωτικών σε ασθενείς υπό τεχνητό νεφρό: έχουν θέση;
> Δοκιμασία εξισορρόπησης (PERITONEAL EQUILIBRATION TEST)


Για να ανοίξετε τα αρχεία θα χρειαστεί να εγκαταστήσετε το πρόγραμμα Adobe Reader, (μπορείτε να το κατεβάσεε από εδώ, αν δεν το έχετε ήδη εγκατεστημένο στον υπολογιστή σας). Για καλύτερη προβολή των αρχείων στον Adobe Reader, παρακαλώ επιλέξτε το Μενού View (προβολή) > Page display (Προβολή σελίδας) > Two-up (Ανά δύο).


Θεραπεία χρόνιας νεφρικής νόσου στα παιδιά

Τεύχος 47

Πρίντζα Νικολέτα
Επίκουρη Καθηγήτρια, Παιδιατρικής - Παιδιατρικής Νεφρολογίας ΑΠΘ

Η χρόνια νεφρική νόσος (ΧΝΝ) είναι σπάνια στα παιδιά, οι επιπτώσεις της όμως στον αυξανόμενο και αναπτυσσόμενο οργανισμό τους δραματικές. Η επίπτωση της τελικού σταδίου χρόνιας νεφρικής νόσου (ΤΣΧΝΝ) στο γενικό πληθυσμό ανέρχεται περίπου σε 500 νέες περιπτώσεις ανά 1 εκατομμύριο ανά έτος. Ποσοστό 1-2% αυτών των ατόμων είναι παιδιά. Ειδικότερα στην Ελλάδα η επίπτωση της ΤΣΧΝΝ σε παιδιά και εφήβους είναι 8-9 νέες περιπτώσεις ανά 1.000.000 ατόμων έως 18 ετών ανά έτος. Τις τελευταίες δύο δεκαετίες ενώ η επίπτωση της ΤΣΧΝΝ έχει παραμείνει σταθερή ο επιπολασμός της έχει σημαντικά αυξηθεί, γεγονός που αποδίδεται στην αύξηση της επιβίωσης των παιδιών αυτών. Η ΧΝΝ στα παιδιά οφείλεται κυρίως σε συγγενή και κληρονομικά αίτια και σπανιότερα σε επίκτητες καταστάσεις.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Υπερκαλιαιμία

Τεύχος 47

Δρ Νικολέττα Νικολοπούλου
Νεφρολόγος, Διευθύντρια Μονάδας Τεχνητού Νεφρού ΜΗΤΕΡΑ

Η διατήρηση της ομοιόστασης του καλίου στο χρόνο επιτυγχάνεται διαμέσου μεταβολών στη νεφρική έκκρισή του και σχεδόν ολοκληρωτικά ρυθμίζεται από τη μεταφορά του στα αθροιστικά σωληνάρια του νεφρού. Το κάλιο του ορού είναι σχεδόν πλήρως ιονισμένο και δεν συνδέεται με τις πρωτεΐνες του πλάσματος, οπότε διηθείται εξ ολοκλήρου στο σπείραμα. Το εγγύς σωληνάριο επαναρροφά το περισσότερο από το διηθούμενο κάλιο. Πολλή μικρή ρύθμιση συμβαίνει σε απάντηση μεταβολών της διαιτητικής πρόσληψης του καλίου. Στη συνέχεια το κάλιο εκκρίνεται από το κατιόν σκέλος της αγκύλης του Henle και επαναρροφάται από το ανιόν.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Η αμφισβήτηση των εμβολίων

Τεύχος 47

Βογιατζή Αποστολία
MD, MSc, Βιοπαθολόγος, Επίκουρος Ιατρός, Τμήμα Αιμοδοσίας, Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας

Τα εμβόλια ήταν για πάρα πολλά χρόνια, ένα επιτυχημένο μέτρο δημόσιας υγείας, το οποίο είχε παγκόσμια αναγνώριση, σε τέτοιο βαθμό που προκάλεσε παγκόσμια κινητοποίηση για να υποστηριχθεί οικονομικά και επιστημονικά ο εμβολιασμός και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Δυστυχώς, στις μέρες μας έχει εισβάλλει δυναμικά η άποψη ότι ο εμβολιασμός είναι ανασφαλής και περιττός και είναι πλέον προφανές ότι την πεποίθηση αυτή τη μοιράζεται ένας συνεχώς αυξανόμενος αριθμός ατόμων. Η δημόσια κριτική που εκφράζεται δεν ταυτίζεται μόνο με μια εκδηλωμένη έλλειψη εμπιστοσύνης για τη φαρμακευτική βιομηχανία, αλλά είναι ένα πιο πολύπλοκο ζήτημα. Αυτή η νέα τάση που υποστηρίζει την απόρριψη των εμβολίων έχει ήδη προσελκύσει την προσοχή της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (ΠΟΥ), διότι αποτελεί σαφή απειλή για την επιτυχία των προγραμμάτων εμβολιασμού. Αυτό το φαινόμενο που χαρακτηρίζεται από διστακτικότητα απέναντι στα εμβόλια (Vaccine Hesitancy) οδηγεί με αυξητικούς ρυθμούς σε περιορισμό των πληθυσμιακών ομάδων που αναζητούν την εμβολιαστική κάλυψη με άμεση συνέπεια τον αυξανόμενο κίνδυνο να εκδηλωθούν επιδημίες από νόσους που μπορούν να προληφθούν με εμβολιασμό.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Εξατομικευμένη αιμοκάθαρση. Μελλοντικά ερωτήματα.

Τεύχος 46

Ευαγγελία Ι. Φραγγεδάκη
MD, Ιατρός - Νεφρολόγος, Διευθύντρια Μονάδας Χρόνιας Αιμοκάθαρσης ΝΕΦΡΟΞΕΝΙΑ ΧΑΝΙΩΝ

Παρά την πάνω από πέντε δεκαετίες εμπειρία μας στην αιμοκάθαρση, η πενταετής επιβίωση των ασθενών μας, σε πολλές περιπτώσεις συγκρίνεται με την αντίστοιχη, μονήρων κακοήθων όγκων. Το παραπάνω αποτελεί ισχυρό κίνητρο για αναζήτηση αιτιών και τρόπων βελτίωσης των πρακτικών μας. Στηριχθήκαμε και στηριζόμαστε ακόμα, σε μεγάλες πολυκεντρικές μελέτες (evidence-based trials), μέσω των οποίων και με την βοήθεια εξειδικευμένων νεφρολόγων, δημιουργήσαμε κατευθυντήριες οδηγίες που απευθύνονται στο σύνολο των ασθενών μας. Εισάγουμε την σύγχρονη τεχνολογία μέσω διηθητικών και προσροφητικών μεθόδων αιμοκάθαρσης (με στόχο την αύξηση του όγκου αιμοκάθαρσης), τον ποιοτικό έλεγχο του νερού, τα βελτιωμένα φίλτρα, τη χρήση μοντέρνων φαρμακευτικών σκευασμάτων, στην αντιμετώπιση κύρια, της αναιμίας, της δέσμευσης φωσφόρου, της οστεοδυστροφίας της ΧΝΝ.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Ασβέστιο, Βιταμίνη D & Οστεοπόρωση

Τεύχος 46

Σονικιάν Μάκρω
Νεφρολόγος, Διευθύντρια ΓΠΝΑ «Σισμανόγλειο»

Η οστεοπόρωση (ΟΠ) είναι μεταβολικό νόσημα που χαρακτηρίζεται από οστική αραίωση, ελάττωση οστικής μάζας, μειωμένη οστική αντοχή και αυξημένο κίνδυνο καταγμάτων. Το 25% των ασθενών άνω των 50 ετών με κάταγμα ισχίου θα αποβιώσουν μέσα στο πρώτο έτος μετά το κάταγμα. Η ΟΠ αποτελεί μείζον πρόβλημα δημόσιας υγείας αφού προκαλεί απώλεια κινητικότητας και ανεξαρτησίας, χρόνια κλινήρη κατάσταση, χρόνιο πόνο, αναπηρία, ψυχολογικά συμπτώματα / κατάθλιψη και οικονομικό κόστος που συγκρίνεται με αυτό της στεφανιαίας νόσου / Η  κορυφαία οστική μάζα επιτυγχάνεται έως την ηλικία των 30 ετών. Στη συνέχεια διατηρείται σταθερή και στους άνδρες και στις γυναίκες έως τη μέση ηλικία. Έκτοτε, στις γυναίκες παρατηρείται απώλεια οστικής μάζας που διαδραματίζεται σε δύο φάσεις. Η πρώτη είναι φάση επιταχυνόμενης οστικής απώλειας λόγω εμμηνόπαυσης και οιστρογονικής ανεπάρκειας και χαρακτηρίζεται από απώλεια κυρίως του δοκιδώδους οστού, οπότε εξηγούνται τα συχνότερα κατάγματα οστών πλούσιων σε σπογγώδη ουσία, όπως τα κατάγματα αντιβραχίου (Colles’). Για την αποφυγή υπερασβεστιαιμίας λόγω αύξησης της οστικής απορρόφησης, αυξάνεται αντισταθμιστικά η απέκκριση του ασβεστίου (Ca) στα ούρα και ελαττώνεται η εντερική του απορρόφηση, οπότε η παραθορμόνη (PTH) παραμένει σταθερή ή τείνει να μειωθεί ελαφρά / Η δεύτερη φάση μετά την ηλικία των 70 ετών είναι φάση βραδείας οστικής απώλειας που συνεχίζεται επ’ αόριστον. Στους άνδρες η οστική απώλεια γίνεταιμόνο σε μία φάση που μοιάζει με τη δεύτερη φάση βραδείας οστικής απώλειας των γυναικών.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Λοιμώξεις Ουροποιητικού. Θεραπεία: Είναι πάντα εύκολη;

Τεύχος 46

Πέππας Θ.
Παθολόγος - Λοιμωξιολόγος Γενικό Νοσοκομείο Νίκαιας - Πειραιά

Στις συχνότερες λοιμώξεις στην κοινότητα είναι και οι λοιμώξεις του ουροποιητικού. Αρκεί απλά να υπενθυμιστεί ότι και στις λοιμώξεις αυτές, όπως ασφαλώς και σε κάθε ιατρικό πρόβλημα, το θεμελιωδέστερο σημείο γιά την ορθή διάγνωση, άρα και αντιμετώπιση, είναι το ιστορικό και η αντικειμενική εξέταση του ασθενούς. Η αξία των δύο αυτών παραγόντων δεν θα πρέπει να υποτιμάται, ούτε να αναμένεται ότι θα υποκατασταθεί από τα νέα αντιμικροβιακά, τις εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις. Παρά το γεγονός του λίγου χρόνου που έχει στην διάθεσή του ο ιατρός, τόσο στο Νοσοκομείο όσο και στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ), η  σημασία του ιστορικού και της αντικειμενικής εξέτασης και στις λοιμώξεις, είναι κεφαλαιώδης. Μάλιστα, ακριβώς από την φύση της ΠΦΥ, όπου ο ιατρός καλείται να συγκεντρώσει τα απαραίτητα γιά την απόφαση και την παρέμβασή του στοιχεία σε ελάχιστο χρόνο, η παραπάνω σημασία γίνεται ακόμα μεγαλύτερη. Η απλή εφαρμογή των κατευθυντηρίων οδηγιών, όμως, δεν είναι πανάκεια ακόμα και εάν η διάγνωση είναι τεκμηριωμένη, βάσει ιστορικού, αντικειμενικής εξέτασης και του κατά περίπτωση μικροβιολογικού και απεικονιστικού ελέγχου. Oι κατευθυντήριες οδηγίες (ΚΟ) και όχι μόνο των λοιμώξεων φυσικά, είναι ένα χρήσιμο επιστημονικό εργαλείο που μπορεί να υποβοηθήσει τον κλινικό ιατρό αλλά όχι να υποκαταστήσει την σκέψη και την απόφασή του.

Διαβάστε ολόκληρο το άρθρο εδώ.

Σε αυτόν τον ιστοχώρο χρησιμοποιούμε cookies προκειμένου να σας παρέχουμε την καλύτερη δυνατή εμπειρία χρήσης της ιστοσελίδας. Τα cookies είναι αρχεία που αποθηκεύονται στο φυλλομετρητή σας και χρησιμοποιούνται για τις βασικές λειτουργίες πλοήγησης αλλά και για την εξατομίκευση της εμπειρίας σας. Εφόσον συνεχίσετε την πλοήγηση στην ιστοσελίδα μας, αποδέχεστε την χρήση cookies.